تاریخچه ی رپ و هیپ هاپ

armin_excel

Hiphop

در لغت شناسی و رده بندی موسیقی رپ هیپ هاپ به شعار نویسیه روی دیوار شباهت دارد و میتوان ان را رقص Breck به اضافه ئ رپ خوانی تجسم کرد.اما هیپ هاب به عنوان یک شیوه یک اثر موسیقی با ارزش های خاص خود را در ذهن متبادر میکند. در روزگاری که رپ شدیدا به این در و ان در میزد تا تاریخچه ای برای خود داشته باشد گروه هیپ هاپ با نگاهی به گذشته شروع به کشف اثار قدیمی ای کردند که در مدارس تعلیم دیده بودند . در واقع با اشتراک و جمع اوریه Zulu Nation در اواخر دهه ۸۰ بیشترین توجه به ۲ هنرمند هیپ هاپ A Tribe called Q و De La Soul معطوف شد با این وجود یک دو جین از هنرمندان هیپ هاپ به کلاسهای اموزشی قدیمی رجوع کردند که شامل رپ خوانان زیر زمینی میشدند. رپ خوان هایی مثل Mos Def.

RAP

می گویند اولین آهنگ هایی که « رپ » نام گرفتند توسط برده های آمریکایی در حدود ۲۰۰ سال پیش نواخته و خوانده شدند . البته نمی توان به طور شفاف نواختن را در حوزه اولین آهنگ های رپ به حساب آورد ، چون این رپ بیشتر از تکیه به آهنگ ها و ملودی ها ، به اصوات و کلام مربوط بود . می توان اولین بدعت رپ را در همین حوزه دانست که به جای تکیه بر آهنگ به کلام و شخص خواننده تکیه می کرد . اعتراضی بودن این سبک موسیقی را به این قضیه تاریخی نسبت می دهند که اولین بار رپ در زبان سرخ پوستی بومیان جنگل های آمریکایی برای اعتراضات قومی و قبیله ای به کار رفت . تا این جا می توان رپ و هیپ هاپ را فرزندان یک مادر به حساب آورد و آن چیزی نیست جز موسیقی جاز . جاز در آمریکای جنوبی متولد شد و در همان جا رشد کرد و بعد ها با کشف دوباره این بخش از جهان توسط اروپاییان و آمریکائیان به شکل های مختلفی به کار جهان آمد . نتیجه این نگاه دوباره به موسیقی جاز را می توان در اعتراضات کارگران اروپایی یافت ، جایی که رپ دوباره متولد می شود و به طور کامل از موسیقی جاز جدا می شود . علاقه اروپایی ها به استفاده از این نوع موسیقی را می توان در سه خصوصیت ذاتی رپ جستجو کرد :

۱) ریشه این موسیقی بومی است . بومی بودن را می توان در تقابل با ریشه موسیقی های فاخر دوره های پیش قرار داد که کاملا در دل اعیان و خانواده های وابسته به ثروت بوده است . از سوی دیگر بومیان پدیدآورنده رپ سیاه بوده اند . رنگ پوست شاید اکنون به یک مسئله کم اهمیت در معادلات جهانی تبدیل شده باشد اما در دوره ای همین رنگ ها جنگ های بزرگی را به راه انداختند .

۲) ریشه این موسیقی آمریکایی است . قاره های جهان در رقابتی دیرینه با هم قرار دارند . مدام تاریخ را به نفع خودشان تغییر می دهند و در این میان آمریکا تا چند وقت پیش فقیرترین قاره فرهنگی هنری به حساب می آمده است . با نگاه تازه جهان به آمریکا و خصوصا کشف زندگی های ماورایی در آمریکای بومی ، خیل توجهات به سمت این تمدن افزایش یافت و آثار بسیاری را به وجود آورد . اگر در نقاشی کوبیستی پیکاسو ، حضور اشکال و صورتک های بومیان مایایی ( بومیان آمریکای جنوبی ) اثبات شده است ، ردیف های موسیقی همین بومیان را می توان پایه و اساس موسیقی رپ به حساب آورد . به این ترتیب آمریکا برای اولین بار به موقعیتی جهانی در پیدایش هنر دست می یابد موقعیتی در تقابل با اروپای فاخر و کلاسیک !

۳) ریشه این موسیقی در کلام است نه در ملودی . موسیقی جهان تا پیش از تولد و تسلط موسیقی جاز به شدت تحت تاثیر رومانتیک ها ، کلاسیک ها و باروک ها بود اما موسیقی جاز با هم سلفانش در دوره ای که این نواها به قهقرا رسیده بودند پا به عرصه وجود گذاشتند و سلطنت هجا های کشیده را تغییر دادند . موسیقی رپ در این میان کمی لوده تر از آب در آمد و بر نت های کمرنگش ردیفی از کلمات مربوط و نامربوط را قرار داد .

East coast rap

در اغار موسیقی هیپ هاپ کل موسیقی رپ در East Coast خلاصه شده بود . در ان زمان مهمترین هنرمندان رپ در منطقه ئ نیویورک سیتی افسانه هایی بودند در مدرسه ئ قدیمی مثل Africa ,Grandmaster Flash ,Sugarhill Gang , Kurtis Blow,Run و..
زمانی که رپ رشد کرد و در دهه ۸۰کمکم به سمت تفکیک شدن پیش رفت محصولاتی موفق نیز در نواحی دیگر خود نمایی کردند.به هر حال رپ East Coast در نیمه دهه ۸۰ سبک برتر دوران بود اگر چه صدایی کاما یک دست ایجاد نمیکرد. از نیمه ئ دهه ئ ۸۰ نوازندگان گرایش پیدا کردند تا ضربات پرخاشگرانه و کولاژهای ساده را در کارها افزایش بدهند و بسیاری از MC ها افتخار میکردند که در تکنیک و اشعار به چیره دستی رسیده اند.از سوی دیگر باید گفت که با وجود برخی استثنائات East coast rap به یک موسیقیه پر معنا تر و خاص تر تبدیل شد تا صرف اینکه بخواهد اثری پر شر و شور و مناسب رقص باشد.این دوره ئ طلایی را میتوان در اثار : Eric B .& Rakim و Boogie Down
Production شنید.
اینها همانهایی بودند که به شیوه ئ مدرسه ئ قدیمی با اشعار جدی و مهم کار میکردند و اصوات شحت را با همان کیفیت تولید میکردند.
البوم سال ۹۸ گروه N.W.A یعنی Compton Straight Outta در این سال بسیار مثمر ثمر واقع شد.موضوعات خیابانی به صورت مسئله جدیه گروه ها در امد و خلق شد.علاوه بر این رپ جنوبی این را تضمین کرد که East Coast Rap میتواند تا مدت ها دوام بیاورد. اما در دهه ئ ۹۰ در ایالات مختلف تحولی عظیم اتفاق افتاد که اغاز گر این حرکات نوین در سبک رپ کارهای <<پافددی>> و موسیقی همه فهم او بود.

Gangsta Rap

این سبک در اواخر دهه ئ ۸۰ توسعه یافت و خارج از هارد کوره رپ به رشد و تکامل رسید. رپ گانگستا صدایی گوش خراش و تیز داشت و از نظر اشعار بسیار برنده بود و به طور کلی همچون رپ های اب و تاب داده ئ کفر امیز داستانهایی خشن در باره ئ جنایات شهری میگفت.
گاهی اشعار بازتاب دقیقی از واقعیت بودند و گاهی بسیار اغراق امیزهمچون داستانهای کمیک هیپ هاپ قلمداد میشدند.در فرایند تکامل گانگستا بحث و جدل فراوانی بر سر ان در گرفت تا جایی که بعضی نهادهای محافظه کار سعی کردند از تولید البوم ها جلوگیری کنند. اما حتی پس از ان که گروهای مرتبط با کمپانی های بزرگ از خارج تحت فشار قرار گرفتند باز هم به ساخت موسیقی بدون سانسور خود ادامه دادند.

هاردکور رپ

این سبک در حالی که میتوانست شامل بسیاری از ظرایف موسیقیایی متفاوت باشد با اختلاف و در گیری مواجه شد . چه در حیطه اشعار و چه در ضربات اهنگین. این در گیری ها حتی در نمونه برداری های پر سرو صدا و انتلاف هم وارد شد. هارد کور در ابتدا قوی پر شور وحتی ارعاب کننده بود ولی بعدها دیگر این گونه نماند ودر کمال تعجب به محفلی برای طنز وشاد کامی تبدیل شد. در زیر شاخه های رپ, گانگستا بیش از سایرین با هاردکور تناسب داشت. اما هاردکور به طور افراطی از به کارگیری المان های گانکستا سرباز میزد . البته در عین حال دائما با هم داد و ستد داشتند و حتی در بین رپ بازهای دهه ئ ۹۰ این وام گیری ها بیشتر هم شده بود . در بررسی سبکها مشخص میشود که اولین نمونه ئ هاردکور از East Coast بوجود امده است. ان هم در اواخر دهه ئ ۸۰ یینی وقتی که هنرمندان شروع به دور شدن از قافیه های جشن پسند کردند و به فخر فروشی درباره ئ میزان مهارت در سرعت قافیه سازی روی اوردند . به همین خاطر اثار, بازتاب های ناهنجار اجتماعی خارج از معمول پیدا کرد .
هنرمندانی مانند : Boogie و Ice-t به انعکاس مشاهدات خود در زندگی خیابانی به اضافه ئ اصوات کولاژ شده پرداخته بودند.

Dirty South Rap

این سبک در اواخر دهه ۹۰ سر بر آورد و از جایی آغاز شد که شاخه گنگستا رپ به جریان اصلی موسیقی هیپ هاپ تبدیل شده بود. گروه هایی همچون Chronic و Two Live Crew پیش قراول این سبک بودند .آنها سنتهای زشت و ناخوشایند را با هیپ هاپ مدرن در آمیختند و آن را سرشار از خشونت سکس و حتی الفاظ کفر آمیز کردند. باید گفت که این سبک را نمی توان بدون یاد کردن از گروه Goodie mobb و آلبوم سال ۹۵ آنها با عنوان خود گروه معرفی کرد زیرا اینآهنگ به نوعی بهترین در ژانر خود بوده است و هست.درباره ی این گروه باید گفت که اشعار و موسیقی آنها در کنار آثار گروه Out Cast بسیار قدرتمندانه تر و حرفه ای تر از همه عصرانشان مانند No Limit Posse بوده و نگاه های مشتاق بسیاری را به خود جلب کرده است.

رپ زیر زمینی:

این سبک با عنوان زیر زمینی را میتوان در رده سبکهای هاردکور و هیپ هاپ به شمار آورد اما با یک نگاه کلی ترآن را می توان زیر شاخه هر سبکی دانست به این خاطر که در همه کلیشه های موسیقی و اشعار ژانرها چنین عنوانی با کمی تفاوت وجود دارد.
نکته قابل توجه شاید این باشد که شاخصه متمایز کننده این ژانر از ژانرهای اصلی توجه به کمیت بحث و گفتگو است.گروه های پیرو این سبک بارها برای ایجاد شیوه مستقل خود اقدام کرده اند.ضمن آنکه گرایش دارند تا کمتر از گروه های هیپ هاپ با کمپانی های معتبر فعالیت کنند و سعی دارند تا هزینه های کارهایشان را خودشان تامین کنند و نمی خواهند که به خواسته کمپانی ها تن در دهند و شاید به
همین خاطر زیر زمینی خوانده می شوند.

امیدوارم اطلاعات خوبی در اختیارتون گذاشته باشم...!